Bij iedere training komt het wel een keer naar voren: “Je bent sterker dan je denkt!” Soms voel ik dat inderdaad zo, maar ook vaak niet. Tijdens de Friesche Vlaanderentocht heb ik mezelf weer getest, denderend over de klinkers in het gebied rond Drachten.

Afgelopen zaterdag werd deze toertocht door FTC Smallingerland georganiseerd en wij zouden er met de fietsgroep aan meedoen. Het doel was een duurtraining van 110 km lang (lengte tocht).

Ik had verwacht dat we met een lang vol te houden, relatief laag, tempo de tocht zouden fietsen, maar ik kwam bedrogen uit. Gelijk al aan het begin zat de snelheid boven de 30 km/uur. En die snelheid nam niet echt af. Ja, tot ongeveer 28-29 km/uur, met uitschieters naar boven.

In het begin kon ik het (letterlijk en figuurlijk) goed bijfietsen. Ik ging mee in de slipstream van de fietsers voor me en zat prima op mijn zadel. Na een kilometer of 55 was er een (korte) stop. Wel welkom, want de benen hadden even rust nodig.

Daarna weer op de fiets en peddelen. De sterke mannen moesten op een gegeven moment wat afgeremd worden om iedereen mee te kunnen laten komen en vrijwillig nam ik daarom wat kopwerk op me. Het tempo zakte tot 25-26 km/uur, tegen de wind in. Mijn benen verzuurden en ik moest het stokje weer aan de sterke mannen teruggeven.

Het tempo ging daarna weer omhoog en mijn benen hebben de laatste 30 kilometer last gehad van het stukje kopwerk dat ik had gedaan. Toch heb ik het laatste stuk redelijk gefietst. Iedereen werd moe in de laatste kilometers en voor het herstel ging het tempo (eindelijk) wat naar beneden.

Na thuiskomst was ik heel blij met de rust en de warme douche. Doordat ik ’s middags een stukje op de gewone fiets heb gefietst zijn de benen prima hersteld. Misschien ben ik toch sterker dan ik denk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *