een visie

Zo rond als een ton

Volgende week is het zover. Eindelijk, na wekenlang bibberen, komen de temperaturen in de dubbele cijfers. Dit klinkt alsof ik ernaar uitkijk dat de winter voorbij is. Dat is ook zo. En met mij nog veel meer mensen. Dat hoor ik om me heen.

Voor mijn type fietser was deze winter niet ideaal. Is de gevoelstemperatuur onder nul? Dan ga ik niet van harte op de fiets voor een rit bibberen. Natuurlijk; slecht weer bestaat niet. En ja; je kunt je erop kleden. Maar heb je dan ook plezier?

Volgende week weer dubbele cijfers. Zelfs in Friesland lukt het even. Voor de voorjaarsvakantie is dat in ieder geval een goed vooruitzicht. Of fietsen gaat lukken is even de vraag. Regen komt zoals het nu lijkt met bakken uit de lucht. Maar goed. Dat is pas volgende week en het zijn voorspellingen.

Hoe dan ook; ik ben klaar voor het maken van meer buitenkilometers. Dit jaar zijn de cijfers wat afstand betreft redelijk dramatisch. De uren dat ik in het zadel zit zijn vooral op de spinningfiets. Dat doe ik namelijk twee keer per week. Gelukkig. Want als dat ook niet kon was ik nu zo rond als een ton!