Een maandje geen social media. En dus ook geen Strava. Dat is mijn doel voor de maand mei. Op het Youtubekanaal GCN was hierover afgelopen week een filmpje (https://youtu.be/dzP7waq0aDM?si=IV_SBaNffJNk2Rme). Dat heeft me over de drempel getrokken.
Komende maand ben ik dus inactief Stravalid. Sinds vandaag staan al mijn Strava-activiteiten al privé. Vanavond ontkoppel ik Garmin en Strava als tweede stap. De Strava app gaat van mijn telefoon. De snelkoppeling naar Strava van mijn Symbaloo-startpagina.
Natuurlijk vraag je je af waarom ik dat doe. Best een logische vraag.
Sowieso speel ik al langer met deze gedachte. Want wat is voor mij eigenlijk de meerwaarde van Strava? Mijn inhoudelijke rit-informatie haal ik uit Trainingpeaks en Garmin Connect. Routebouwen doe ik met Komoot. Dat is ook ideaal voor inspiratie voor ritten. Aanmelden voor Rally-ritten gaat via Cyql. Fietsfoto’s deel ik in Whatsapp en Signal. En contact maken en praten over mijn grootste hobby? Tijdens fietsritten!
Feitelijk heb ik Strava dus niet nodig!
Krijg ik ‘lastige momenten’? Zeker. Strava heeft namelijk ook echt leuke kanten. Dankzij Strava heb ik kudo’s op ritten die ik maak. Die voelen als een stukje waardering voor datgene dat je gedaan hebt. Ook als ze minder bewust zijn gegeven. Daarnaast vind je ‘oude herinneringen’ van jezelf en anderen gemakkelijk terug. Inclusief de foto’s die daarbij horen. Tot slot is leuk om te zien of je een mooie rit met anderen hebt gemaakt. Strava verbindt je aan andere renners. Je bent deel van een groep.
Maar goed. Nu – na bijna 16 jaar actief Strava-lid – even één maandje detoxen! Dan weet je vast waarom geen kudo’s geef en niet reageer…