Het begon als een experiment; de maand mei zonder Strava doorbrengen. En eerlijk? Ik heb het eigenlijk geen moment gemist. Ik kwam erachter dat het me zelfs iets opleverde wat ik niet had verwacht: rust.
Zonder Strava voel ik geen prestatiedruk meer. Ik vergeleek mezelf niet meer met anderen; hoe vaak, ver en snel ze fietsten zag ik niet meer. Geen foto’s van fantastische fietsoorden waar fietsmaten doorheen fietsten, terwijl ik thuis op de bank hang. Ik zag het niet en hoefde het (voor mijn gevoel) ook niet te missen.
De fietstochten zelf werden ook relaxter. Het aantal kilometers vond ik niet meer interessant. Ook niet het totaal van de hele maand. De snelheid? Niet boeiend; lekker fietsen was waar het om ging. Het plezier in het fietsen kwam weer helemaal terug. De druk van het ‘moeten’ was helemaal weg.
Dus ja, ik denk dat ik helemaal stop met Strava. De app komt in ieder geval niet meer terug op de telefoon. En ja hoor, je leest nog wat twijfel; die is er nog. Misschien hoeft het allemaal ook niet zo zwart-wit. Voor nu staan alle activiteiten privé en volg ik niemand meer. De prikkels zijn daardoor al weg, dat scheelt een hoop.
Het experiment was voor mij een succes. De rust die het me brengt vind ik heerlijk. Durf jij het ook aan? Een maandje afkicken van Strava? En waar kom jij dan achter?