De vakantie in september heb ik samen met mijn moeder genoten van een fietsvakantie in Luxemburg. Uitvalspositie was een appartement in de buurt van Echternach, van waaruit we fietsend, wandelend en cultuursnuivend genoten van het landschap in Klein Zwitserland. Na een voorjaar vol lockdown en coronamaatregelen was het heerlijk om zorgeloos te kunnen genieten.

Teruggekomen in Nederland vond ik het gek dat in Nederland niemand een mondkapje droeg. In Luxemburg was dat gewoon in winkels en binnen in horecagelegenheden. Het gebruik van het mondkapje wende snel; we hadden ze in ieder geval altijd mee en gebruikten ze waar dat verplicht was. Mondkapjes; heel normaal, geen probleem.

Na de vakantie was voor mij de kogel snel door de kerk; Grinta in Drachten/Beetsterzwaag was voor mij passe, ik schreef me in bij RTC Rally in Sneek. De eerste rit, eind september, was gelijk een clubrit. Veel deelnemers, gezelligheid, goed weer, koffie en gebak op het terras in Oudemirdum en een lunchbuffet bij de Stolp in Sneek na. Op kosten van de club. Wat een topstart! Enthousiast fietste ik na de lunch via Workum naar huis.

Twee weken later kon ik weer mee met de Snekers. Dit keer voor een rit over Drachten, met een koffie- met appelgebakpauze bij ’t Snackbearske in Beetsterzwaag. Hopend op korting (of gratis koffie) en bij gebrek aan Rally-tenue had ik speciaal voor deze gelegenheid mijn Grinta-tenue aangetrokken. Met op de rug reclame van ’t Snackbearske dus. Grintasponsor of niet; ik was er met Rally en moest de koffie en het appelgebak ook gewoon zelf betalen 😉

Klaar voor de tweede helft van de rit

Als ik me afgelopen zondag niet had verslapen, had ik met de Kruithof-ploeg (en anderen) van Lemmer mee kunnen fietsen op de MTB bij mij om de hoek in de Gaasterlandse bossen. Via de Rallyanen zit ik inmiddels ook bij deze ploeg in de appgroep. Volop nieuwe kansen dus…

Helaas lijkt er aan het fietsen met een grote ploeg voorlopig een eind gekomen. Rutte en De Jonge kondigden vanavond weer een gedeeltelijke lockdown af; vanaf morgen. De situatie is serieus ernstig, dit wordt pijnlijk duidelijk als je de piek in het aantal besmettingen van het voorjaar (begin april) vergelijkt met het aantal besmettingen van de afgelopen twee weken. Natuurlijk wordt er veel meer getest en worden daardoor ook veel meer gevallen gevonden. En gelukkig zijn het aantal ziekenhuisopnamen en IC-gevallen nog niet zo hoog als in het voorjaar, maar toch…

Nu is het wachten op het advies van de NTFU & KNWU over het fietsen in groepen. Ik verwacht dat grote groepen weer passe zijn en dat we met max. 4 renners op pad mogen. Even afwachten. Maar … we mogen gelukkig nog gewoon buiten fietsen! Kan ik mijn energie tenminste nog goed kwijt.