Hoppen en droppen bij Norg

Om 9.30 uur verzamelen op het parkeerterrein tegenover de ingang van Camping De Norgerberg was de instructie. Nou, parkeerterrein?! Die naam mag het eigenlijk niet hebben, omdat je door alle plassen het zand bijna niet meer ziet liggen. En terwijl de ene ATB-er zijn fiets met droge voeten van de auto kan tillen, moet de andere allerlei toeren uithalen om droog te blijven terwijl de fiets afgeladen wordt. Na een

Gewoon tijd maken

Eerst even beginnen met het goede nieuws; sinds 7 oktober heb ik een nieuwe baan! Ik ben aan de slag als beleidsadviseur ruimtelijke ontwikkeling bij de gemeente Elburg. Ik hoor je denken; waar helemaal? Vanaf Friesland achter Zwolle, aan de randmeren van Flevoland en niet ver van de Veluwe. Vanaf Drachten via Emmeloord en Kampen ongeveer één uur rijden. Tenminste; volgens Google, want in de praktijk ben ik een kwartier

Een doel geeft motivatie

Voor de derde keer deze rit fiets ik op kop, dit keer door de kale vlakten rond de Tjonger. De wind komt uit het zuidwesten en beukt met een kracht van inmiddels zo’n 6 Beaufort op onze hoofden. Wind tegen dus en stevig ook! Het is nog maar een klein stukje tot aan de bocht naar links, maar mijn benen verzuren. Al een poosje eigenlijk en ook té erg nu.

Zadelpijn en ander fietsleed

We hadden een leuk idee; we fietsen in 3 dagen van Middelburg naar Drachten. Idee: goed. Uitvoering: met de nodige uitdagingen! Uitdaging nummer 1: van Drachten in Middelburg komen. We besloten de trein te pakken vanaf Heerenveen CS. Dan konden we gelijk van Drachten naar Heerenveen proefdraaien met wielrennen met onze (nieuwe) rugtassen. Een afstand van circa 25 km moest toch wel te doen zijn? Die constatering klopte, maar het

Min of meer gravel

Een gravelpad dat lekker rijdt, het kan ook rond Ommen. Op het moment dat ik dat denk rijden we eigenlijk meer op een singletrack met enige stenige ondergrond, maar deze rijdt mooi. Het einde van het pad nadert, want ik hoor een piepje achter me. Even op de Garmin kijken waar we zo naar toe moeten. Het lijntje in beeld loopt in een hoekje naar rechts; rechtsaf dus.  “Oh shit”,

Sterke mannen?

Pinkstermaandag 4.30 uur gaat mijn wekker. Man man man wat is het vroeg, maar toch spring ik bijna uit bed. De fietselfstedentocht staat voor de boeg en ik heb er zin in! Het regent wel een beetje, maar wie weet is het bij Bolsward droog. Dat laatste blijkt niet helemaal waar, maar veel regen is het gelukkig niet bij de start. En na wat regen tot onze start iets over

Effe bellen op de Gazelle

De zon brandt op mijn armen en benen. Ik heb – voor de vijfde dag op rij – een korte wielrentenue aan, oftewel; korte mouw en korte broek. Ik rijd over de schelpen richting Beetsterzwaag en bedenk me dat ik er best raar uit moet zien zo; in mijn wielrenkloffie, met crocs aan mijn voeten snel peddelend op een gewone Gazelle damesfiets, met aan het stuur een mandje waarin mijn

April; het pruttelende motortje

Afgelopen zondag trok ik bij Follega (vanaf IJlst niet zo ver) de armstukken van mijn armen en de kniestukken van mijn benen. Met wat moeite kreeg ik ze in de zakjes van mijn fietsshirtje. Gelukkig was ik zo slim geweest om geen jasje aan te doen, dat was sowieso te warm geweest. De temperatuur was afgelopen zondag als zomers; 21 graden Celsius gemiddeld vertelde TrainingPeaks me. We waren nog maar

Sportrustweek

Na het trainingsweekend in Vielsalm zat ik de maandagavond weer op de spinningfiets. Net als de weken daarvoor stelde ik mijn FTW-waarde in op 215 W. Ik was goed uit het weekend gekomen, dat moest toch lukken? Maar ik kwam bedrogen uit; de spinningles ging voor geen meter. De benen waren in no-time verzuurd en de hartslag kreeg ik niet in de hogere zones; een teken van vermoeidheid! Dus afgelopen

Vliegensvlugge fietsen

Groningen. Het is een stad die vanuit Friesland geredeneerd al een heel eind in de richting van onze Duitse buren ligt. De Duitse buren die bij de gemiddelde Nederlander vooral bekend zijn van de Deutsche Gründlichkeit, racen op de Autobahn, bier, sauerkraut und bratwurst, het Oktoberfest, Audi en de sjoemel-Volkswagens. Maar Duitsland heeft meer! En dat weten wielrenners; vooral de wielrenners van Cyclesport Groningen (CSG). Raar? Nee hoor, want de