Zadelpijn en ander fietsleed

We hadden een leuk idee; we fietsen in 3 dagen van Middelburg naar Drachten. Idee: goed. Uitvoering: met de nodige uitdagingen! Uitdaging nummer 1: van Drachten in Middelburg komen. We besloten de trein te pakken vanaf Heerenveen CS. Dan konden we gelijk van Drachten naar Heerenveen proefdraaien met wielrennen met onze (nieuwe) rugtassen. Een afstand van circa 25 km moest toch wel te doen zijn? Die constatering klopte, maar het

Vliegensvlugge fietsen

Groningen. Het is een stad die vanuit Friesland geredeneerd al een heel eind in de richting van onze Duitse buren ligt. De Duitse buren die bij de gemiddelde Nederlander vooral bekend zijn van de Deutsche Gründlichkeit, racen op de Autobahn, bier, sauerkraut und bratwurst, het Oktoberfest, Audi en de sjoemel-Volkswagens. Maar Duitsland heeft meer! En dat weten wielrenners; vooral de wielrenners van Cyclesport Groningen (CSG). Raar? Nee hoor, want de

Sneeuwdames

Sneeuw! Heel veel sneeuw, maar niet zo veel als in Oostenrijk (gelukkig). Ons doel was eerst om naar het Pitztal in Oostenrijk te reizen, maar na de voorspellingen van weer een sneeuwdump vanuit de Nordstau werd de reis 2 dagen voor vertrek omgeboekt naar Le Grand Bornand in Frankrijk. Ook daar was sneeuw voorspeld, maar minder dan de helft van wat oostelijker voorspeld was. En als je dan met vier

Een Frans pareltje

Eigenlijk moet ik het helemaal niet verklappen. Maar aan de andere kant; steeds meer mensen lijken het gebied toch al te kunnen vinden, want steeds meer mensen om me heen gaan ‘even’ een (mid)weekje naar de Vogezen om te fietsen. De Vogezen. Ik vind het echt een wielrenparel op een niet te grote afstand van Nederland. In 2013 was ik er voor het eerst. Toen was het een opwarmer voor

Grinta d’Italia, als begeleider

Is het echt al weer twee weken geleden dat ik terugkwam uit Italië? Even tellen… ja hoor. Sterker nog; twee weken en een dag. Het was maandag 11 juni toen ik – achterin een erg luxe wagen zittend – over de Duitse autobahn zoevend terugreed naar huis, naar Nederland. Op dat moment moe, maar voldaan, van een paar leuke dagen met het wielrenteam van Grinta. Het doel was om samen

Wintersport zoals het hoort

Vandaag zei ik het nog tegen mijn collega’s: “Vorige week stond ik om deze tijd nog in de sneeuw. En wát voor sneeuw! Ik mis het”. Mijn gedachten dwaalden vandaag bij het grijze mistige weer in Leeuwarden regelmatig af naar de wintersportvakantie van vorige week. Een bijzondere vakantie in het skigebied Warth-Schröcken (Arlberg), waarin van alles gebeurde dat we nog niet eerder hadden meegemaakt. Je gaat met een doel naar

De Vulkaneifel gaat leven

Steeds harder is het gekraak wanneer ik in deze rit voor de zoveelste keer deze rit schakel. De derailleur achter begint steeds harder te protesteren wanneer ik de handle indruk en ‘m dwing een tandje lichter of zwaarder te schakelen. Niet zo raar eigenlijk, dat gekraak, de derailleurs hebben er al flink van langs gekregen in de afgelopen dagen. Want anders dan in Friesland en Frankrijk, ben je in de

Intriges bij het familieweekend

Het familieweekend; een gele en een rode groep. Ze lopen door het Noordlaarderbos met de opdracht om de saboteur in hun midden te zoeken. Deze saboteur is de mol… Het lijkt een onmogelijke opgave; het vinden van een mol in een bos. Maar het is te doen (schijnbaar), al moet je daarvoor wel goed opletten. Heel goed opletten. Opdracht 1: een lijst met cijfers wordt voorgelezen. Deze staan beschreven op

Hoh und Tief im Sauerland

Traditioneel wordt ongeveer in het laatste weekend van september/eerste weekend van oktober het afsluitend wielrenweekend van de rennersgroep van The Sportsclub/Palestra gehouden. Dus ook weer dit jaar. Al snel was een datum geprikt en had een groepje enthousiastelingen zich aangemeld voor een weekend in het Duitse Sauerland. De accommodatie; twee huisjes op Centerparks Park Hochsauerland bij Medebach. Een week voor het begin van de trip begon de appgroep voor het

Les belles Francais

Wij Nederlanders houden nog steeds van het land; Frankrijk. Als vakantieland dan, wij gaan er nog steeds massaal naar toe iedere zomer en winter. Maar de Fransen zelf, die zijn minder leuk. Tenminste, dat is het stigma wat nog steeds heerst. Ergens begrijp ik het wel. Vooral in de hele toeristische streken van Frankrijk is het soms net of de Fransen de Nederlandse toerist liever zien gaan dan komen. Waar