Op 1 januari van dit jaar begon ik het jaar met een rit van 45 km op de ATB door de bossen van Beetsterzwaag. Vandaag, 31 december van dit jaar, sluit ik het jaar af met een rit van 45 km op de ATB door de bossen van Beetsterzwaag. Het jaar is geeindigd, zoals het is begonnen; helemaal op een prima manier 🙂 Tussen de eerste en de laatste dag van dit jaar is veel gebeurd op fietsgebied. Tijd voor een terugblik!

Na wat geouwehoer op de fiets in januari, begon in februari het trainingsseizoen voor de renners van the Sportsclub. In de periode februari-juni heb ik deze groep renners getraind en begeleid, zodat ze in juni allemaal de top van de Grand Colombier hebben kunnen halen. Ook voor het eerst dit jaar is dat we geen enkele training binnen hebben hoeven doen; het weer was altijd goed genoeg voor een buitentraining. Een unicum! Voor het eerst dit jaar was ik 100% trainer voor de groep, waardoor ik op een zaterdag niet meer zelf trainde. Voor het eerst heb ik dus ook mijn eigen trainingen vaak alleen gedaan. Niet zo slecht, omdat ik ook een flinke rugblessure had, waar mijn wielrennen onder te lijden had.

Terwijl een groot deel van de groep in de periode juni-september met vakantie ging en/of doortrainde voor de ploegentijdrit op de Centrale As, had ik besloten het rustiger aan te doen. Letterlijk, want in deze periode heb ik besloten de woensdag volledig vrij te gaan nemen voor het fietsen. Op de vrije woensdagen draaide ik lekker rondjes op de racer, met als volgende doel een fietsvakantie in de Vogezen in augustus. Samen met mijn moeder maakte ik 4 dagen in die bergen de nodige uren op de fiets en zo klom het totale aantal kilometers op de fiets dit jaar gestaag, maar stevig, door.

Door omstandigheden heb ik na de ploegentijdrit (ja, dat was het moment) besloten om afscheid te nemen van The Sportsclub en me op een nieuwe en frisse groep renners te gaan richten bij de sportscholen Palestra Dokkum-Hallum en Happy Life 35 Burgum. Ook voor de spinning ben ik overgestapt naar de sportschool in Burgum. En een nieuwe uitdaging diende zich aan; ik werd per 1 november spinninginstructeur bij diezelfde sportschool! Spannend wel, maar vooral ook leuk.

En de ontwikkelingen staan niet stil. Natuurlijk ben ik voor het nieuwe jaar in de voorbereiding voor het nieuwe trainingsseizoen met als doel weer de nodige kilometers en hoogtemeters in Frankrijk. Op het trainersvlak ga ik ook door met de spinningtraining op woensdagochtend en zijn er ideeën om in Burgum ook een indoor-wielrentraining te gaan geven. Hiervoor sta ik dan ook aan de lat, omdat ik hiervoor tijd heb en hiermee ervaring heb. Afgelopen weken ben ik in contact gekomen met de FTC Smallingerland, om voor deze wielrenclub het nodige te gaan doen op wielrentrainersvlak. Binnenkort heb ik hierover een gesprek. Daarnaast ga ik natuurlijk ook zelf nog trainen, onder meer bij Klik in Groningen. Hiermee hoop ik voor mezelf de specifieke trainingen te krijgen die ik ook wil hebben. En tot slot heeft mijn moeder gezegd dat ze heel graag de Alpe d’Huez een keer wil beklimmen op de fiets. Tegen zoiets zeg ik uiteraard geen nee, want nog een keer met haar op fietsvakantie klinkt prima!

Het eerste wat ik nu ga doen is het jaar wisselen en oliebollen eten…. Op naar 2017!