Al sinds afgelopen woensdag was ik niet helemaal fit. Niet verkouden, niet ziek, maar ook niet fit. Een beetje een pijnlijk gevoel in de longen alsof je heel hard hebt gehoest. Hoewel ik donderdag wel had gefietst – en er stond voor de vrijdag ook nog een fietstocht(je) op het programma – helemaal jofel voelde ik me donderdag dus niet.

Met dát gevoel maakte ik donderdagavond de route voor de Grinta-rit van zaterdag. En hoewel ik niet wist of ik zelf fit genoeg was schreef ik me in; het weer beloofde immers voor het weekend fantastisch te worden.

Na een rustige start met inschrijvingen (6 op vrijdagochtend), stonden er zaterdagochtend 14 renners op de lijst en nog een instromer; een prachtig aantal voor zo een vroege lenterit. Die ochtend zag ik ook een aantal namen van hele snelle jongens en ik was de enige vrouw! Oef; * slik *.

We verzamelden ons bij Egberts en om iets over half 10 vertrok de ploeg Grinta-renners. Als vrouw pakte ik één van de eerste stukken kopwerk en al snel voelde ik dat mijn longen al weer beter voelden dan 2 dagen eerder. In ieder geval voldoende lucht in de longen dus!

Op tijd doordraaien en de mannen het kopwerk laten doen; de groep was groot en er waren mannen die veel sterker waren. Het draaien ging snel en na Bakkeveen kwam ik al snel weer op kop. Wacht, dit gaat niet goed, want dit stukje is pal op kop! Dus niet over de grens en dan weer doordraaien. De rest van de rit kon ik mooi in het wiel blijven van de sterke mannen.

Tijdens de rit is er met de mannen voldoende te praten. Verhalen over werk, thuis, vakantieplannen, winterfietselfstedentocht en zeilwedstrijden maken dat de kilometers zo onder je wielen doorvliegen. Af en toe (vooral na bochtjes) even aanzetten om weer bij de rest te komen, maar het ging. Na ruim 70 km waren we weer bij Drachten. Mijn benen lichtjes vermoeid, maar zeker nog niet op. Het ritje had, voor zo een eerste rit, ook al een leuk gemiddelde van ruim 29 km/uur.

Wat een heerlijke rit, dat smaakt naar meer! Gelukkig heb ik met de mooie dagen in het vooruitzicht, ook nog eens voldoende tijd om meer te fietsen. See you on the roads! 🙂