Om 9.30 uur verzamelen op het parkeerterrein tegenover de ingang van Camping De Norgerberg was de instructie. Nou, parkeerterrein?! Die naam mag het eigenlijk niet hebben, omdat je door alle plassen het zand bijna niet meer ziet liggen. En terwijl de ene ATB-er zijn fiets met droge voeten van de auto kan tillen, moet de andere allerlei toeren uithalen om droog te blijven terwijl de fiets afgeladen wordt. Na een halve marathon om de auto en de plassen te hebben gelopen, is deze fietser met fiets bij de rest van de groep aangekomen; goede warming-up!

Mooi op tijd, net een beetje later en ietwat te laat door de drukte in Norg (?!?), verzamelt een ploeg van 15 Grinta’s zich bij Mark Eijkelkamp van de Noordelijke ATB Club. Mark is onze instructeur van vandaag.

Tijd om te beginnen en dus duiken we de wouden van Norg in. Mark heeft heel wat voor ons in petto als het gaat om het aanleren van fietstechniek. Hij roept bij vertrek al iets over bochtjes, remmen en drop-off. We hebben dus een druk ochtendje voor de boeg!

De eerste oefening gaat over het optrekken van je voorwiel, ter voorbereiding van de ‘bunny hop’. Belangrijk bij deze oefening: gebruik de veerweg van je voorwiel! Kijk, daar heb je wat aan; eerst dat voorwiel naar beneden jassen en dan de terugvering gebruiken voor het omhoog trekken van je voorwiel. Eerst werd een kip enkele keer dood gereden, met het nodige geluid van de betreffende kip als gevolg. Vervolgens werd het balkje dat was neergelegd door de hele groep zonder problemen overwonnen.

Van alles over de balk, maar geen geld!

Mark leidde ons verder het bos in voor de volgende oefening; bochtjes op een imperfect 8-tje. Het bochtje op de MTB gaat eigenlijk net zo als een bochtje op de schaats, de ski en ook de racefiets. Het apparaat in de bocht drukken en met je gewicht spelen om het apparaat onder controle te houden. Heb je je fiets in de bocht geworpen, dan blijk je een scherper bochtje steeds sneller aan te kunnen snijden. Een bochtje afsnijden helpt daarvoor ook goed trouwens.

En als je dan goed bezig wilt zijn, moet je natuurlijk ook op je houding op de fiets letten. Een route over een steile klim en een kam leert dat staan op de pedalen soms meer controle over de fiets oplevert dan wanneer je blijft zitten. Hoepa, in de pocket met deze info, al worden je benen wel wat sneller moe van al dat staan.

Terwijl we verder het bos in worden geleid, ben ik alle gevoel voor richting kwijt. Ik bedenk me dat ik ook ben vergeten de broodkruimeltjes neer te gooien, mocht Mark ons toch alleen achter laten. Maar goed, nu tijd voor een remoefening. En dan niet van het schijterige aard, maar gewoon volle bak met de voorrem (en de voorrem alleen) tot stilstand komen. Je komt er dan achter dat je die rem stiekem toch best al veel gebruikt op de ATB. Ik wel in ieder geval.

De vraag van de leider van vandaag of we een gewoon rondje willen doen, of nog meer techniekoefeningen leidt (tot mijn verassing) tot een unaniem ‘techniek!’ uit de groep, gevolgd door het woord ‘drop-off’. Een drop-off, dat is precies wat het is; met je fiets van een obstakel off droppen. Gelukkig beginnen we zuinig met een drop-off van ongeveer 20 cm hoogte. Nog niks engs aan; lekker vanaf springen, kan zat! Een parcourtje verder is de drop-off wat meer serieus en wordt deze van bovenaf geïnspecteerd door een deel van de groep. Het komt meer op techniek aan. Een inspectie vind ik niet nodig; gewoon proberen, komt vast goed. En zo geschiedde.

Inspectieteam op zoek naar de drop-off

De laatste oefening is een circuit met meer serieuze klimmetjes en afdalingen. De vermoeidheid begint toe te slaan in de groep, terwijl de kilometerteller nog maar net de 10km (totaal) heeft aangetikt. Meer regelmatig is er nu een fietser die de bosgrond van iets dichterbij inspecteert dan strikt noodzakelijk. Ook ik kom er niet geheel ongehavend vanaf (bij twijfel: NIET doen). Blauwe plekken, spierpijn en stijfheid tergen me morgen waarschijnlijk.

En dan is het toch echt tijd om op te houden, maar gelukkig niet voordat we nog een rondje door een deel van het bos doen. Mooie paadjes en een lekker tempo leiden ons uiteindelijk naar het terras van het Bospaviljoen waar we kunnen napraten onder het genot van koffie en gebak (van Grinta). Genoten vanochtend en veel opgestoken; een toptraining!